ทุนสำรองระหว่างประเทศ

คำว่า ทุนสำรองระหว่างประเทศ ได้รับการพัฒนาจากทุนสำรองเงินตราต่างประเทศซึ่งในอดีตอ้างถึงสกุลเงินต่างประเทศที่ไม่ได้ทำการแลกเปลี่ยนซึ่งเกิดขึ้นจากความจริงที่ว่าเมื่อคนต่างชาติต้องการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นสกุลเงินท้องถิ่นธนาคารกลางท้องถิ่นจะพิมพ์ ใช้สกุลเงินท้องถิ่นเพื่อให้บุคคลนั้นแลกเปลี่ยนเพื่อการลงทุนหรือซื้อสินค้าและบริการในท้องถิ่น เมื่อใช้สกุลเงินท้องถิ่นเพื่อใช้จ่ายพวกเขามักจะไม่แลกเปลี่ยนผลตอบแทนหรือการแลกเปลี่ยนสำหรับน้อยกว่าการแลกเปลี่ยน

ดังนั้นสกุลเงินต่างประเทศในธนาคารกลางท้องถิ่นจึงกลายเป็นทุนสำรอง ตัวอย่างเช่นในสมัยรัชกาลที่ 4 ของประเทศไทยเมื่อมีการค้าเสรีชาวต่างชาติได้นำเงินตราต่างประเทศจำนวนมากมาแลกเป็นเงินบาท รัฐบาลสยามต้องผลิตเหรียญและธนบัตรจำนวนมากเพื่อให้ชาวต่างชาติแลกเปลี่ยนกัน ชาวต่างชาติเหล่านี้จึงนำเงินบาทไปซื้อผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ในสยามเพื่อขายในประเทศที่สาม ทำให้คลังมีเงินตราต่างประเทศจำนวนมากเนื่องจากชาวต่างชาติไม่แลกเปลี่ยนกลับเงินตราต่างประเทศเหล่านี้เป็นของแผ่นดินด้วย (ตั้งแต่ยุคนั้นไม่มีระบบธนาคารกลาง)

ในปัจจุบันเงินสำรองของธนาคารกลางไม่เพียง แต่เป็นสกุลเงินต่างประเทศ แต่มีสินทรัพย์อื่น ๆ ที่ธนาคารกลางได้จัดสรรเงินสำรองบางส่วนไว้สำหรับการเติบโตเช่นพันธบัตรทองคำหุ้นสิทธิพิเศษในการถอนเงิน ฯลฯ ดังนั้นคำศัพท์ มีการใช้มากขึ้นโดยตรงโดยเปลี่ยนจากคำว่า “ทุนสำรอง” เป็น “ทุนสำรอง” ซึ่งหมายความว่าสินทรัพย์ของธนาคารกลางทั้งหมดอยู่ในหลายสกุล ในกรณีส่วนใหญ่จะเป็นสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐรวมถึงยูโรปอนด์สเตอร์ลิงและเยน เพื่อใช้เป็นหลักประกันสำหรับสกุลเงินของประเทศเจ้าบ้าน

ทุนสำรองระหว่างประเทศ

ทุนสำรองระหว่างประเทศ

The word international reserves Developed from foreign exchange reserves, which in the past refer to non-currency foreign exchange, which arises from the fact that when foreigners want to exchange foreign currency to local currency, the local central bank will print Use local currency for that person to exchange for investment or purchase local goods and services. When using local currencies to spend, they usually do not exchange returns or exchanges for less than exchanges.

Therefore, foreign currency in the local central bank becomes a reserve. For example, during the reign of King Rama IV of Thailand, when there was free trade, foreigners exchanged a large amount of foreign currency into baht. The Siamese government has to produce a lot of coins and bank notes for foreigners to exchange. These foreigners then use the baht to buy various products in Siam for sale in third countries. Causing the treasury to have a large amount of foreign currency as foreigners do not exchange these foreign currencies (Since that time there was no central bank system)

At present, the reserves of the central bank not only But in foreign currency But there are other assets that the central bank has allocated some reserves for growth, such as gold bonds, stocks, preferential rights to withdraw money, etc. Are increasingly being used directly by changing from the word “reserve” to “reserve”, meaning that all central bank assets are in multiple currencies In most cases it will be in US dollars, including Euros, Pounds Sterling and Yen. To be used as collateral for the currency of the host country

ติดตามสาระและวิธีหาเงินได้ที่นี่ >>>> คลิ๊ก <<<<

สาระความรู้เพิ่มเติม  : Google

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *